Tessa en Vera

 “Complimenten geven, dat werkt altijd” 

Ze zijn makers van mooie momenten, de afgestudeerden van DAPA, de Dutch Academy of Performing Arts in Den Haag. Deze entertainers liepen tot 12 september in het weekend op de boulevard van Scheveningen, in kanten jurkjes en badpakken uit de jaren twintig. Compleet met parasol en tamboerijn. De artiesten traden namens de gemeente op als gastvrijheidshosts: ze maken contact met bezoekers, zingen liedjes, stellen vragen of zwaaien badgasten toe. 

Ontmoetingen duren soms seconden, vertellen Tessa en Vera. Dan delen ze een compliment uit of stellen ze een grappige vraag: ‘Wat een leuk jurkje! ’of ‘Weet u waar u bent?’. ‘In Zeeland’, antwoordde een bezoeker.

Gesprekken kunnen ook langer duren. Tessa en Vera: ‘We ontmoetten een oudere dame. Ze was met haar verzorgster en waarschijnlijk twee dochters een dagje naar het strand. Een echte Scheveningse, uit 1928! Ze lag op een soort brancard. Deze dame zag onze strandkleding uit de jaren twintig, de tijd dat ze een meisje was. De mouwtjes waren toen langer, herinnerde ze zich, en de pijpjes van de broekjes ook. Ze vertelden dat deftige badgasten in zee gingen en daarna met koets en paard werden opgehaald. Op het strand, daar konden ze dan instappen.’

Zachter gezicht 

De entertainers zijn niet de enigen die voor de gemeente actief zijn. Op de boulevard, het strand en rondom de haven werken allerlei handhavers: (nautische) BOA’s, boulevardstewards, boswachters, politieagenten, noem maar op. Omdat de gemeente ook een wat zachter gezicht wil laten zien, en om de gezelligheid te vergroten, zijn de entertainers in de zomermaanden op vrijdag, zaterdag en zondag tijdens het strandseizoen aanwezig. 

‘Wij komen voor de lach op het gezicht. We doen acts, zingen en spreken mensen aan. Ouderen waarderen dit het meest. Ze herkennen onze nostalgische kleding, geïnspireerd op de variété die vroeger in Scheveningen te zien was. Kinderen zijn spontaan. Die zwaaien of stellen zomaar een vraag. Bijvoorbeeld of wij Maya de Bij zijn. Jongeren zijn soms wat stugger. Dan gaan we overdreven zwaaien en begroeten. De een moet ontdooien, de ander reageert direct. Wil iemand niet, geen probleem, dan lopen we gewoon door.’ 

High five 

Ze konden geen lied specifiek over Scheveningen vinden. Daarom schreven ze zelf een melodietje, in de trant van ’Scheveningen, Scheveningen, je voeten in het zand’.
Als ze na afloop van het interview zingend de boulevard opgaan, hebben ze binnen welgeteld zeven seconden contact. Een jong gezin danst mee op het ritme van hun tamboerijn. De volgende gasten vragen in het Duits waar een douche is. Weer enkele  seconden later maken ze contact met een klein meisje, dat gefascineerd naar Tessa en Vera staart. Er volgt een praatje en een high five. De jonge vader kijkt vertederd toe. 

Ton 

‘Op school hebben we lessen drama gehad. Je improviseert en ziet wel wat er gebeurt. Je voelt aan: dit werkt wel en dit werkt niet. Wat aanslaat, verschilt per dag. Complimenten geven, werkt altijd. Het is leuk om met vreemden in gesprek te komen. Je hoort allerlei verhalen, je staat versteld van hoeveel mensen vertellen. Soms willen als bedankje ze geld geven, maar dat mogen wij niet aannemen.’

‘We doen ook een spel met een ton en jongleerballen. Soms vragen we hoeveel de ton weegt. Dan gaan mensen uitgebreid overleggen. Maar zelf weten we het ook niet. Dan zeggen we: ‘We denken dat die wel een ton weegt!’ Of we zingen ‘Jan Huygen in de ton, met een hoepeltje erom.’ Wat we precies doen, maakt niet zoveel uit: als gasten het leuk met ons hebben, is onze dag geslaagd.’ 

Waarom gastvrijheidshosts?  

De gemeente zet gastvrijheidshosts in om meerdere redenen. Hun aanwezigheid verhoogt de gastvrijheid en vergroot tegelijkertijd het gevoel van veiligheid van de bezoekers. Met hun acts brengen ze bovendien het variétéverleden terug naar de badplaats. Naast het ontvangen van badgasten in de zomermaanden, vertellen de gastvrijheidshosts bezoekers desgevraagd over het toeristisch aanbod in de badplaats. Ook wijzen ze hen op drukke dagen op rustiger plekken langs de Haagse kust.  ‘Last but not least’ brengen ze het belang van het schoonhouden van Scheveningen onder de aandacht van strandbezoekers.